2026-02-17 03:24:17 by ambuda-bot
This page has not been fully proofread.
५६८
ईशायुपनिषद-
षट्त्रंशतं गले दुध्याद्वाहोः षोडश षोडश । मणिबन्धे द्वादशैव स्कन्धे पञ्च-
शतं चहेत् ॥ १६ ॥ अष्टोत्तरशतैर्मालामुपवीतं प्रकल्पयेत् । द्विसरं त्रिसरं
वासराणां पञ्चकं तथा ॥ १७ ॥ सराणां सप्तकं वापि बिभृयात्कण्ठ-
देशतः । मुकुटे कुण्डले चैव कर्णिकाहारकेऽपि वा ॥ १८ ॥ केयूरकटके सू
कुक्षिबन्धे विशेषतः । सुप्ते पीते सदाकालं रुद्राक्षं धारयेन्नरः ॥ १९ ॥
त्रिशतं स्वधमं पञ्चशतं मध्यममुच्यते । सहस्रमुत्तमं प्रोक्तमेवं भेदेन धारयेत्
॥ २० ॥ शिरसीशांनमंत्रण कण्ठे तत्पुरुषेण तु । अघोरेण गले धार्यं तेनैव
हृदयेऽपि च ॥ २१ ॥ अघोरबीजमन्त्रेण करयोर्धारयेत्सुधीः । पञ्चाशदक्ष-
प्रथितान्व्योमव्याध्यपि चोदरे ॥ २२ ॥ पञ्च ब्रह्मभिरङ्गैश्च त्रिमाला पञ्च सप्त
च । ग्रथित्वा मूलमन्त्रेण सर्वाण्यक्षाणि धारयेत् ॥ २३ ॥ अथ हैनं भग-
वन्तं कालाग्निरुद्र भुसुण्डः पप्रच्छ रुद्राक्षाणां भेदेन यदक्षं यत्त्वरूपं यत्फां-
लमिति । तत्स्वरूपं मुखयुक्तमरिष्टनिरसनं कामाभीष्टफलं ब्रूहीति होवाच ।
तत्रैते श्लोका भवन्ति - एकवक्रं तु रुद्राक्षं परतत्वस्वरूपकम् । तद्धारणा-
परे तच्चे लीयते विजितेन्द्रियः ॥ १ ॥ द्विवक्रं तु मुनिश्रेष्ठ चार्धनारीश्वरा-
त्मकम् । धारणादर्धनारीशः प्रीयते तस्य नित्यशः ॥ २ ॥ त्रिमुखं चैत्र रुद्रा-
क्षमनित्रयस्वरूपकम् । तद्धारणाच्च हुतभुक्तस्य तुष्यति नित्यदा ॥ ३ ॥ चतु-
मुखं तु रुद्राक्षं चतुर्वक्रस्वरूपकम् । तद्धारणाश्चतुर्वक्रः प्रीयते तस्य नित्यद-
॥ ४ ॥ पञ्चवक्रं तु रुद्राक्षं पञ्चब्रह्मस्वरूपकम् । पञ्चवक्रः स्वयं ब्रह्म हत्या
च व्यपोहति ॥ ५ ॥ षड्वक्रमपि रुद्राक्षं कार्तिकेयाधिदैवतम् । तद्धारणा-
महाश्रीः स्यान्महदारोग्यमुत्तमम् ॥ ६ ॥ मति विज्ञानसंपत्तिशुद्धये धारये-
त्सुधीः । विनायकाधिदैवं च प्रवदन्ति मनीषिणः ॥ ७ ॥ सप्तवक्रं तु रुद्राक्षं
सप्तमालाधिदैवतम् । तद्धारणान्महाश्रीः स्यान्महदारोग्यमुत्तमम् ॥ ८ ॥
महती ज्ञानसंपत्तिः शुचिर्धारणतः सदा । अष्टवक्रं तु रुद्राक्षमष्टमात्राधि-
दैवतम् ॥ ९ ॥ वस्वष्टकप्रियं चैव गङ्गाप्रीतिकरं तथा । तद्धारणादिमे प्रीता
भवेयुः सत्यवादिनः ॥ १० ॥ नववक्रं तु रुद्राक्षं नवशत्यधिदैवतम् । तस्य
धारणमात्रेण प्रीयन्ते नव शक्तयः ॥ ११ ॥ दशवक्रं तु रुद्राक्षं यमदैवत्य-
मीरितम् । देशप्रशान्तिजनकं धारणान्नात्र संशयः ॥ १२ ॥ एकादशमुख
त्वक्षं रुद्वैकादशदैवतम् । तदिदं दैवतं प्राहुः सदा सौभाग्यवर्धनम् ॥ १३ ॥
१ दर्शनाच्छान्ति जनकं पापानां नात्र.
ईशायुपनिषद-
षट्त्रंशतं गले दुध्याद्वाहोः षोडश षोडश । मणिबन्धे द्वादशैव स्कन्धे पञ्च-
शतं चहेत् ॥ १६ ॥ अष्टोत्तरशतैर्मालामुपवीतं प्रकल्पयेत् । द्विसरं त्रिसरं
वासराणां पञ्चकं तथा ॥ १७ ॥ सराणां सप्तकं वापि बिभृयात्कण्ठ-
देशतः । मुकुटे कुण्डले चैव कर्णिकाहारकेऽपि वा ॥ १८ ॥ केयूरकटके सू
कुक्षिबन्धे विशेषतः । सुप्ते पीते सदाकालं रुद्राक्षं धारयेन्नरः ॥ १९ ॥
त्रिशतं स्वधमं पञ्चशतं मध्यममुच्यते । सहस्रमुत्तमं प्रोक्तमेवं भेदेन धारयेत्
॥ २० ॥ शिरसीशांनमंत्रण कण्ठे तत्पुरुषेण तु । अघोरेण गले धार्यं तेनैव
हृदयेऽपि च ॥ २१ ॥ अघोरबीजमन्त्रेण करयोर्धारयेत्सुधीः । पञ्चाशदक्ष-
प्रथितान्व्योमव्याध्यपि चोदरे ॥ २२ ॥ पञ्च ब्रह्मभिरङ्गैश्च त्रिमाला पञ्च सप्त
च । ग्रथित्वा मूलमन्त्रेण सर्वाण्यक्षाणि धारयेत् ॥ २३ ॥ अथ हैनं भग-
वन्तं कालाग्निरुद्र भुसुण्डः पप्रच्छ रुद्राक्षाणां भेदेन यदक्षं यत्त्वरूपं यत्फां-
लमिति । तत्स्वरूपं मुखयुक्तमरिष्टनिरसनं कामाभीष्टफलं ब्रूहीति होवाच ।
तत्रैते श्लोका भवन्ति - एकवक्रं तु रुद्राक्षं परतत्वस्वरूपकम् । तद्धारणा-
परे तच्चे लीयते विजितेन्द्रियः ॥ १ ॥ द्विवक्रं तु मुनिश्रेष्ठ चार्धनारीश्वरा-
त्मकम् । धारणादर्धनारीशः प्रीयते तस्य नित्यशः ॥ २ ॥ त्रिमुखं चैत्र रुद्रा-
क्षमनित्रयस्वरूपकम् । तद्धारणाच्च हुतभुक्तस्य तुष्यति नित्यदा ॥ ३ ॥ चतु-
मुखं तु रुद्राक्षं चतुर्वक्रस्वरूपकम् । तद्धारणाश्चतुर्वक्रः प्रीयते तस्य नित्यद-
॥ ४ ॥ पञ्चवक्रं तु रुद्राक्षं पञ्चब्रह्मस्वरूपकम् । पञ्चवक्रः स्वयं ब्रह्म हत्या
च व्यपोहति ॥ ५ ॥ षड्वक्रमपि रुद्राक्षं कार्तिकेयाधिदैवतम् । तद्धारणा-
महाश्रीः स्यान्महदारोग्यमुत्तमम् ॥ ६ ॥ मति विज्ञानसंपत्तिशुद्धये धारये-
त्सुधीः । विनायकाधिदैवं च प्रवदन्ति मनीषिणः ॥ ७ ॥ सप्तवक्रं तु रुद्राक्षं
सप्तमालाधिदैवतम् । तद्धारणान्महाश्रीः स्यान्महदारोग्यमुत्तमम् ॥ ८ ॥
महती ज्ञानसंपत्तिः शुचिर्धारणतः सदा । अष्टवक्रं तु रुद्राक्षमष्टमात्राधि-
दैवतम् ॥ ९ ॥ वस्वष्टकप्रियं चैव गङ्गाप्रीतिकरं तथा । तद्धारणादिमे प्रीता
भवेयुः सत्यवादिनः ॥ १० ॥ नववक्रं तु रुद्राक्षं नवशत्यधिदैवतम् । तस्य
धारणमात्रेण प्रीयन्ते नव शक्तयः ॥ ११ ॥ दशवक्रं तु रुद्राक्षं यमदैवत्य-
मीरितम् । देशप्रशान्तिजनकं धारणान्नात्र संशयः ॥ १२ ॥ एकादशमुख
त्वक्षं रुद्वैकादशदैवतम् । तदिदं दैवतं प्राहुः सदा सौभाग्यवर्धनम् ॥ १३ ॥
१ दर्शनाच्छान्ति जनकं पापानां नात्र.