2026-02-17 03:22:03 by ambuda-bot
This page has not been fully proofread.
१५४
ईशाgपनिषत्सु -
[ खण्डः ५
१५ ॥
तत्पुरुषाय विद्महे सुपर्णपक्षाय धीमहि । तन्नो गरुडः प्रचोदयात् ॥
नारायणाय विद्महे वासुदेवाय धीमहि । तन्नो विष्णुः प्रचोदयात् ॥
नृसिंहाय विद्महे वज्रनखाय धीमहि । तन्नः सिंहः प्रचोदयात् ॥
चतुर्मुखाय विद्महे कमण्डलुधराय धीमहि । तन्नो ब्रह्मा प्रचोदयात् ॥
इति श्रीमहानारायणोपनिषदि तृतीयः खण्डः ॥ ३॥
१६ ॥
१७ ॥
१८ ॥
सहस्रपरमा देवी शतमूला शतांकुरा । सर्वं हरतु मे पापं दूर्वा दुःखमना-
शिनी ॥ १ ॥ दूर्वा अमृतसम्भूताः शतमूलाः शतांकुराः । शतं मे नन्ति
पापानि शतमा युर्विवर्धति ॥ २ ॥ काण्डारकाण्डात्प्ररोहन्ती परुषः परुषः परि ।
एवा नो दुर्वे प्रतनु सहस्त्रेण शतेन च ॥ ३ ॥ अश्वक्रान्ते रथक्रान्ते विष्णुक्रान्ते
वसुन्धरे । शिरसा धारिता देवि रक्षस्व मां पदे पदे ॥ ४ ॥ उद्धृतासि वराहेण
कृष्णेन शतबाहुना । भूमिधेनुर्धरित्री च धरणी लोकधारिणी । तेन या
ब्रह्मदत्तासि काश्यपेनाभिमन्त्रिता ॥ ५ ॥ मृत्तिके हर मे पापं यन्मया दुष्कृतं
कृतम् । वया हतेन पापेन जीवामि शरदः शतम् ॥ ६ ॥ वाचा कृतं कर्मकृतं
मनसा दुर्विचिन्तितम् । वया हतेन पापेन गच्छामि परमां गतिम् । मृत्तिके
देहि मे पुष्टि व सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ ७ ॥ गन्धद्वारां दुराधर्षां नित्यपुष्टां
करीषिणीम् । ईश्वरीं सर्वभूतानां तामिहोपह्वये श्रियम् ॥ ८ ॥ ॐ भूर्लक्ष्मी-
र्भुवर्लक्ष्मीः सुवः कालकर्णी तन्नो महालक्ष्मीः प्रचोदयात् ॥ ९ ॥ पद्मप्रभे
पद्मसुन्दरि धर्मरतये स्वाहा ॥ १० ॥ हिरण्यशृंगं वरुणं प्रपद्ये तीर्थं मे देहि
याचितः । यन्मया भुक्तमसाधूनां पापेभ्यश्च प्रतिग्रहः ॥ ११ ॥ यन्मे मनसा
वाचा कर्मणा वा दुष्कृतं कृतम् । तन्मे इन्द्रो वरुणो बृहस्पतिः सविता च
पुनन्तु पुनः पुनः ॥ १२ ॥ सुमित्रिया न आप ओषधयः सन्तु दुर्मित्रियास्तस्मै
भूयासुर्योऽस्मान्द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः ॥ १३ ॥
इति श्रीमहानारायणोपनिषदि चतुर्थः खण्डः ॥ ४ ॥
नमोsसुमते नम इन्द्राय नमो वरुणाय नमो वारुण्यै नमोऽद्भ्यः ॥ य-
दप क्रूरं यदमेध्यं यदशान्तं तदुपगच्छतात् ॥ १ ॥ अत्याशनादतीपानाद्यष्व
उग्रात्प्रतिग्रहात् । तन्मे वरुणो राजा पाणिना ह्यवमर्श ॥ २ ॥ सोऽहमपापो
विरजो निर्मुक्तो मुक्तिकिल्बिषः । नाकस्य पृष्ठमारुह्य गच्छेद्ब्रह्म सलोकताम् ॥ ३ ॥
इमं मे गंगे यमुने सरस्वति शुतुद्वि स्तोमं सचता परुष्ण्या । असिनया मरुद्वृधे
वितस्तयाजकीये शृणुह्या सुषोमया ॥ ४ ॥ ऋतं च सत्यं चाभीद्धात्तपसोऽ-
ध्यजायत । ततो रात्र्यजायत ततः समुद्रो अर्णवः ॥ ५ ॥ समुद्रादर्णवादधि
ईशाgपनिषत्सु -
[ खण्डः ५
१५ ॥
तत्पुरुषाय विद्महे सुपर्णपक्षाय धीमहि । तन्नो गरुडः प्रचोदयात् ॥
नारायणाय विद्महे वासुदेवाय धीमहि । तन्नो विष्णुः प्रचोदयात् ॥
नृसिंहाय विद्महे वज्रनखाय धीमहि । तन्नः सिंहः प्रचोदयात् ॥
चतुर्मुखाय विद्महे कमण्डलुधराय धीमहि । तन्नो ब्रह्मा प्रचोदयात् ॥
इति श्रीमहानारायणोपनिषदि तृतीयः खण्डः ॥ ३॥
१६ ॥
१७ ॥
१८ ॥
सहस्रपरमा देवी शतमूला शतांकुरा । सर्वं हरतु मे पापं दूर्वा दुःखमना-
शिनी ॥ १ ॥ दूर्वा अमृतसम्भूताः शतमूलाः शतांकुराः । शतं मे नन्ति
पापानि शतमा युर्विवर्धति ॥ २ ॥ काण्डारकाण्डात्प्ररोहन्ती परुषः परुषः परि ।
एवा नो दुर्वे प्रतनु सहस्त्रेण शतेन च ॥ ३ ॥ अश्वक्रान्ते रथक्रान्ते विष्णुक्रान्ते
वसुन्धरे । शिरसा धारिता देवि रक्षस्व मां पदे पदे ॥ ४ ॥ उद्धृतासि वराहेण
कृष्णेन शतबाहुना । भूमिधेनुर्धरित्री च धरणी लोकधारिणी । तेन या
ब्रह्मदत्तासि काश्यपेनाभिमन्त्रिता ॥ ५ ॥ मृत्तिके हर मे पापं यन्मया दुष्कृतं
कृतम् । वया हतेन पापेन जीवामि शरदः शतम् ॥ ६ ॥ वाचा कृतं कर्मकृतं
मनसा दुर्विचिन्तितम् । वया हतेन पापेन गच्छामि परमां गतिम् । मृत्तिके
देहि मे पुष्टि व सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ ७ ॥ गन्धद्वारां दुराधर्षां नित्यपुष्टां
करीषिणीम् । ईश्वरीं सर्वभूतानां तामिहोपह्वये श्रियम् ॥ ८ ॥ ॐ भूर्लक्ष्मी-
र्भुवर्लक्ष्मीः सुवः कालकर्णी तन्नो महालक्ष्मीः प्रचोदयात् ॥ ९ ॥ पद्मप्रभे
पद्मसुन्दरि धर्मरतये स्वाहा ॥ १० ॥ हिरण्यशृंगं वरुणं प्रपद्ये तीर्थं मे देहि
याचितः । यन्मया भुक्तमसाधूनां पापेभ्यश्च प्रतिग्रहः ॥ ११ ॥ यन्मे मनसा
वाचा कर्मणा वा दुष्कृतं कृतम् । तन्मे इन्द्रो वरुणो बृहस्पतिः सविता च
पुनन्तु पुनः पुनः ॥ १२ ॥ सुमित्रिया न आप ओषधयः सन्तु दुर्मित्रियास्तस्मै
भूयासुर्योऽस्मान्द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः ॥ १३ ॥
इति श्रीमहानारायणोपनिषदि चतुर्थः खण्डः ॥ ४ ॥
नमोsसुमते नम इन्द्राय नमो वरुणाय नमो वारुण्यै नमोऽद्भ्यः ॥ य-
दप क्रूरं यदमेध्यं यदशान्तं तदुपगच्छतात् ॥ १ ॥ अत्याशनादतीपानाद्यष्व
उग्रात्प्रतिग्रहात् । तन्मे वरुणो राजा पाणिना ह्यवमर्श ॥ २ ॥ सोऽहमपापो
विरजो निर्मुक्तो मुक्तिकिल्बिषः । नाकस्य पृष्ठमारुह्य गच्छेद्ब्रह्म सलोकताम् ॥ ३ ॥
इमं मे गंगे यमुने सरस्वति शुतुद्वि स्तोमं सचता परुष्ण्या । असिनया मरुद्वृधे
वितस्तयाजकीये शृणुह्या सुषोमया ॥ ४ ॥ ऋतं च सत्यं चाभीद्धात्तपसोऽ-
ध्यजायत । ततो रात्र्यजायत ततः समुद्रो अर्णवः ॥ ५ ॥ समुद्रादर्णवादधि