देशी शब्दकोश
 
'खारो जत्थ तित्तकुंतलया डज्झंति, गावीसु रमंतीसु मसगाईईं सरीराइ
उवसमणत्थं डज्भंति' ( आचू पृ ३७० ) ।
 

खारंफिडी -- गोधा, छिपकली ( दे २ । ।७३) ।
 
-
 
) ।
खारक -- चतुष्पद प्राणी- विशेष ( अंवि पृ ६९) ।
) ।
खारय -- अर्ध विकसित फूल या कली ( दे २।७३) ।
) ।
खारा -- भुजपरिसर्पिणी ( जीव २१६ ) ।
 
।९ ) ।
खारापक –-- राख - 'छगणि छारिक्खारापको' ( अंवि पृ २५४) ।
) ।
खालक -- १ वृक्षवासी प्राणी - -विशेष - 'तत्थ वुक्खचरा विराला उंदुरा खालका
( अंवि पृ २२६ ) । २ छोटा पशु- विशेष ( अंवि पृ २२७ ) ।
 

खालग– -- चतुष्पद जंतु -विशेष ( अंवि पृ २३८ ) ।
 

खाह —-- खांसी- - 'खाहुत्थूभाउ कुणइ जत्तेणं' ( बृभा २६२५) ।
) ।
खाहिया– -- खाई, परिखा ( अनुवाहाटी पृ ७८ )।
 
खि ।
खिंखिणी-- -- १ लघु घंटिका ( आवचू १पृ १८६९ ) । २ शृगाली ( दे २।७४) ।
खि ) ।
खिंखिय– -- सियार की खि-खिखिं-खिं आवाज ( उशाटीप १२१ ) ।
 
प १२१ ) ।
खिंग- -- उद्दण्ड ( जीविप पृ ५२ ) ।

खिसणा- -- तिरस्कार ( ओनि ७१५ ) ।
 

खिसा -- निष्ठुर और निःस्नेह वचन, निंदा, अवहेलना- ' - 'णिट्ठिठुरं णिण्हेहवयणं
खि खिंसा' ( निचू ३ पृ ६) ।
 
) ।
खिक्खिखिंड ~~-- गिरगिट ( दे २१।७४) ।
 
) ।
खिक्खिरी- -- डोम आदि लोगों की चिह्नरूप लाठी जिसे देखकर लोग उनको
न छूने का परिज्ञान कर लेते हैं ( दे २।७३) ।
 
) ।
खिच्च –-- खिचड़ी ( दे १।१३४) ।
 
) ।
खिज्जिय– -- १ रोष ( ज्ञा १।९९६०।४१ ) २ उपालम्भ ( दे २।७४) ।
) ।
खित्तय–– -- १ अनर्थ । २ दीप्त, प्रज्वलित ( दे २।७१) ।
 
९ ) ।
खिल्ल –-- फोड़ा-फुंसी ( तंदु ११६ ) ।
 

खिल्लर –-- १ तलैया ( निचू २ पृ ३०३ ) । २ चारों ओर गोलाकार पाल
( ( आवहाटी १ पृ ३७) ।
 
) ।
खिल्लूर —-- छोटी तलाई - 'खल्लर-खिल्लू र छिल्लरशब्दा देश्या एकार्थकाः'
( दअचूपृ८ ) ।
 

खिवल –-- ( नौका को ) खेना, आगे ले जाना - 'खिवलं ढोक्कणं णयणं वा
(' ( आचू पृ ३५७) ।
 
Jain Education International
 
For Private & Personal Use Only
 
www.jainelibrary.org
 
) ।