This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore lang="sa">
शिवशतकम्
 
</ignore>
<verse lang="sa">
चित्रं कन्दुकखेलनं वसुमतीलोकस्य तिर्यग्भ्रमिः

को वा भाषितुमीश ते प्रभवति स्वल्पश्रुतो वैभवम् ॥ ९४ ॥
 
</verse>
<verse lang="sa">
संश्लिष्यन्प्रकृतिं रजोगुणमयीं देहे विराड्भण्यसे

बिम्बेऽर्कस्य हिरण्यगर्भ उदितः शुद्धां श्रितः सात्त्विकीम् ।

ईशस्त्वं परतामसीमुपगतो गुप्तां नभस्युच्यसे

धेनुः श्रीर्गिरिजेति शाक्तसमये यस्यास्त्रिधा विश्रुतिः ॥ ९५॥
 
</verse>
<verse lang="sa">
ऊर्ध्वं भासि हिरण्मयाङ्गसकलप्राणे रवेर्मण्डले

लोके च ध्वनिधाम्नि रुद्रमरुतामन्तः समुद्द्योतसे ।

अस्माकं हृदयेषु च क्षितिजुषां वैश्वानर भ्राजसे

शेषं सर्वमिदं पचन्नपि पर व्याप्तोऽभितो वर्तसे ॥ ९६ ॥
 
</verse>
<verse lang="sa">
भूतत्त्वं तव शैलजात्वमपि ते शक्तेः प्रभो पण्डिताः

चातुर्येण समर्थयन्ति युवयोर्लीलाशरीरग्रहम् ।

केचिद्विग्रहकल्पनं जडधियामर्थेकृतं साधय-

न्त्यन्येंऽशावतरं भणन्ति भणितं भाक्तं परे मन्वते ॥ १७ ॥
 
</verse>
<verse lang="sa">
माहात्म्यं तव <flag>व क्तु कः</flag> पशुपते यद्रोमतुल्यं महत्

ब्रह्माण्डं चरितानि वेद तव कः सर्वान्तरो भासि यः ।

यागं को विदधातु ते वरदकैर्यस्य स्वमेवाखिलं

नामैकं तव सूरिभिः प्रकटितं ङेन्तं हृदादि श्रये ॥ ९८ ॥
 
</verse>
<verse lang="sa">
द्राक्षामाक्षिपति क्षिणोति मधुनो दर्पं सितां निन्दति

क्षीरं नो बहु मन्यते प्रशमयत्यग्र्यं सुधाया यशः ।

किं वान्यत्कथयाम तं च घृणया कान्ताऽधरं वीक्षते

प्राप्तो जन्मसभक्तवक्त्रकमलान्नामध्वनिर्नाथ ते ॥ ९९ ॥
 
</verse>
<ignore lang="sa">
१९
 
</ignore>
</page>