2026-05-10 23:36:51 by ambuda-bot
This page has not been fully proofread.
८५०
बृहत्स्तोन्नरत्नाकरें
[ करुणालहरी
नोद्धरसे यदद्य माम् ॥ १५ ॥ न धनं न च राज्यसंपदो नहि
विद्यामिदमेकमर्थये । मयि धेहि मनागपि प्रभों करुणाभङ्गि-
तरङ्गितां दृशम् ॥ १६ ॥ अयमत्यधमोऽपि निर्गुणो दयनीयो भवता
दयानिधे । वमतां फणिनां विषानलं किमु नानन्दयिता हि चन्दनः
॥ १७ ॥ क्षुधितस्य नहि त्रपास्ति मे प्रतिरथ्यं प्रतिगृह्णतः कणान् ।
अकलङ्क यशस्करं न ते भवदीयोऽपि यदन्यमृच्छति ॥ १८ ॥
नितरां नरकेऽपि सीदतः किमु हीनं गलितत्रपस्य मे । भगवन्कुरु
सूक्ष्ममीक्षणं परतस्त्वां जनता किमालपेत् ॥ १९ ॥ नरके निज-
कर्मकल्पिता भजतो मे महतीरपि व्यथाः । इदमेकमसह्यमीक्षका
यदनाथं निगदन्ति मां विभो ॥ २० ॥ मृगदन्तिमुखान्मया सह
प्रतिरुद्धान्भवजालबन्धने । तव मामपहाय मुञ्चतः करुणा किं न
भिनत्ति मानसम् ॥ २१ ॥ निरुपाधिजनार्तिहारिणं भगवंस्त्वाम-
वगत्य तत्त्वतः । कृतपुण्यचयावहेलनं कथमोक्षण मामुपेक्षसे
॥ २२ ॥ सततं निगमेषु शृण्वता वरद त्वां पतितानुपावनम् ।
पुरु पापमुपास्यतेऽनिशं त्वयि विश्वासधिया मया विभो ॥ २३ ॥
सुकृतं न कृतं पुरा कदाप्यथ सर्वं कृतमेव दुष्कृतम् । अधुना
गलितहिया मया भगवंस्त्वां प्रति किं निगद्यताम् ॥ २४ ॥
मदकामविमोहमत्सरा रिपवस्त्वत्पुर एव विह्वलम् । धृतशार्ङ्गगदा-
रिनन्दक प्रतिकर्षन्ति कथं न लजसे ॥ २५ ॥ अयि गर्तमुखे
गतः शिशुः पथिकेनापि निवार्यते जवात् । जनकेन पतन्भवार्णवे
न निचार्यो भवता कथं विभो ॥ २६ ॥ सुकृतप्रिय माऽन्यथास्तु
ते सुकृतिभ्यः सुखदस्य सुप्रथा । अपि पापमबिभ्रतस्तु मां तव
विश्वंभरनाम दुर्लभम् ॥ २७ ॥ वचनैः पुरुषैरिह प्रभो यदि रोषं
समुपागतोऽसि मे । मुखरं कृतकोटिकल्मषं करुणाब्धे जगतो-
MPL Sastry Library Free Digitisation indoscripts.org (ISRT)
बृहत्स्तोन्नरत्नाकरें
[ करुणालहरी
नोद्धरसे यदद्य माम् ॥ १५ ॥ न धनं न च राज्यसंपदो नहि
विद्यामिदमेकमर्थये । मयि धेहि मनागपि प्रभों करुणाभङ्गि-
तरङ्गितां दृशम् ॥ १६ ॥ अयमत्यधमोऽपि निर्गुणो दयनीयो भवता
दयानिधे । वमतां फणिनां विषानलं किमु नानन्दयिता हि चन्दनः
॥ १७ ॥ क्षुधितस्य नहि त्रपास्ति मे प्रतिरथ्यं प्रतिगृह्णतः कणान् ।
अकलङ्क यशस्करं न ते भवदीयोऽपि यदन्यमृच्छति ॥ १८ ॥
नितरां नरकेऽपि सीदतः किमु हीनं गलितत्रपस्य मे । भगवन्कुरु
सूक्ष्ममीक्षणं परतस्त्वां जनता किमालपेत् ॥ १९ ॥ नरके निज-
कर्मकल्पिता भजतो मे महतीरपि व्यथाः । इदमेकमसह्यमीक्षका
यदनाथं निगदन्ति मां विभो ॥ २० ॥ मृगदन्तिमुखान्मया सह
प्रतिरुद्धान्भवजालबन्धने । तव मामपहाय मुञ्चतः करुणा किं न
भिनत्ति मानसम् ॥ २१ ॥ निरुपाधिजनार्तिहारिणं भगवंस्त्वाम-
वगत्य तत्त्वतः । कृतपुण्यचयावहेलनं कथमोक्षण मामुपेक्षसे
॥ २२ ॥ सततं निगमेषु शृण्वता वरद त्वां पतितानुपावनम् ।
पुरु पापमुपास्यतेऽनिशं त्वयि विश्वासधिया मया विभो ॥ २३ ॥
सुकृतं न कृतं पुरा कदाप्यथ सर्वं कृतमेव दुष्कृतम् । अधुना
गलितहिया मया भगवंस्त्वां प्रति किं निगद्यताम् ॥ २४ ॥
मदकामविमोहमत्सरा रिपवस्त्वत्पुर एव विह्वलम् । धृतशार्ङ्गगदा-
रिनन्दक प्रतिकर्षन्ति कथं न लजसे ॥ २५ ॥ अयि गर्तमुखे
गतः शिशुः पथिकेनापि निवार्यते जवात् । जनकेन पतन्भवार्णवे
न निचार्यो भवता कथं विभो ॥ २६ ॥ सुकृतप्रिय माऽन्यथास्तु
ते सुकृतिभ्यः सुखदस्य सुप्रथा । अपि पापमबिभ्रतस्तु मां तव
विश्वंभरनाम दुर्लभम् ॥ २७ ॥ वचनैः पुरुषैरिह प्रभो यदि रोषं
समुपागतोऽसि मे । मुखरं कृतकोटिकल्मषं करुणाब्धे जगतो-
MPL Sastry Library Free Digitisation indoscripts.org (ISRT)