<page>
<ignore>७६२
 
I
 
बृहत्स्तोत्ररत्नाकरे
 
[ वाक्यसुधास्तोत्रम्
 
</ignore>
<verse merge-next="true">भवेत् ॥ २८ ॥<break/> स्तब्धीभावो रसास्वादात्तृतीयः पूर्ववन्मतः । एतैः

समाधिभिः षड्भिर्नयेत्कालं निरन्तरम् ॥ २९ ॥<break/> देहाभिमाने

गलिते विज्ञाते परमात्मनि । यत्र यत्र मनो याति तत्र तत्र समा-

धयः ॥ ३० ॥<break/> भिद्यते हृदयग्रन्थिच्छिद्यन्ते सर्वसंशयाः । क्षीयन्ते

चास्य कर्माणि तस्मिन्दृष्टे परावरे ॥ ३१ ॥<break/> अवच्छिन्नश्चिदाभास-

स्तृतीयः स्वप्नकल्पतः । विज्ञेयस्त्रिविधो जीवस्तत्राद्यः पारमार्थिकः

॥ ३२॥<break/> अवच्छेदः कल्पितः स्यादवच्छेद्यं तु वास्तवम् । तस्मिञ्जीव-

त्वमारोपाद्ब्रह्मत्वं तु स्वभावतः ॥ ३३ ॥<break/> अवच्छिन्नस्य रूपस्य

पूर्णेन ब्रह्मणैकता । तत्त्वमस्यादिवाक्यानि जगुर्नेतरजीवयोः ॥ ३४॥
<break/>
ब्रह्मण्यवस्थिता माया विक्षेपावृतिरूपिणी । आवृत्या खण्डतां तस्मिन्

जगज्जीवौ प्रकल्पितौ ॥ ३५ ॥<break/> जीवो धीस्थचिदाभासो भवेद्भोक्ता

हि कर्मकृत् । भोग्यरूपमिदं सर्वं जगत्स्याद्भूतभौतिकम् ॥ ३६ ॥
<break/>
अनादिकालमारभ्य मोक्षात्पूर्वमिदं द्वयम् । व्यवहारे स्थितं तस्मा-

दुभयं व्यावहारिकम् ॥ ३७ ॥<break/> चिदाभासस्थिता निद्रा विक्षेपावृति--

रूपिणी । आवृत्य जीवजगती पूर्वे नूत्ने तु कल्पयेत्
॥ ३८ ॥<break/>
प्रतीतकाल एवैते स्थितत्वाव्यातिभासिके । न हि स्वप्नप्रबुद्धस्य पुनः

स्वप्नस्थितिस्तयोः ॥ ३९ ॥<break/> प्रातिभासिकजीवो यस्तज्जगत्प्रातिभा-

सिकम् । वास्तवं मन्यतेऽन्यस्तु मिथ्येति व्यावहारिकः ॥ ४० ॥
<break/>
व्यावहारिकजीवो यस्तज्जगद्व्यावहारिकम् । सत्यं प्रत्येति मिथ्येति

मन्यते पारमार्थिकः ॥ ४१ ॥<break/> पारमार्थिकजीवस्तु ब्रह्मैक्यं पार-

मार्थिकम् । प्रत्येति वीक्षते नान्यद्वीक्षते त्वनृतात्मनः ॥ ४२ ॥
<break/>
माधुर्यद्रवशैत्यादिजलधर्मास्तरङ्गके । अनुगम्याऽथ तन्निष्ठे फेनेऽप्य-

नुगता यथा ॥ ४३ ॥<break/> साक्षिस्थाः सच्चिदानन्दाः सम्बन्धाद्व्यावहा-

रिके । तद्द्वारेणानुगच्छन्ति तथैव प्रातिभासिके ॥ ४४ ॥<break/> लये
 
३८ ॥
 
MPL Sa</verstry Library Free Die>
</pagitisation indoscripts.org (ISRT).
 
e>