This page has been fully proofread once and needs a second look.

―i.49.2]
 
प्रथमोऽङ्कः ।
 
५०३
 
<page>
<p lang="sa"><speaker>
गान्धारी - </speaker>महाराअ ! अहमभीदपुत्तप्पसविणी । <chaya>[ महाराज !
 

अहमभीतपुत्रप्रसविनी । ]
 
</chaya></p>
<p lang="sa"><speaker>
राजा - </speaker>अद्योत्पन्नमिवात्मानमवगच्छामि । भोस्तात किमिदानीं

वैन्क्लव्येन ।
 
</p>
<p lang="sa"><speaker>
धृतराष्ट्रः - </speaker>पुत्र कथमेम<ref>१</ref>विक्लवो भविष्यामि ।
 
</p>
<verse lang="sa">
यस्य वीर्यबलोत्सिक्तं संयुगाध्वरदीक्षितम् ।
 

पूर्वं भ्रातृशतं नष्टं त्वय्येकस्मिन्हते हतम् ॥ ४६ ॥
 
</verse>
<p lang="sa"><stage>
( पतति । )
 
</stage></p>
<p lang="sa"><speaker>
राजा - </speaker>हा धिक् । पतितोऽत्रभवान् । तात ! समाश्वासयात्र-

भवतीम् ।
 
</p>
<p lang="sa"><speaker>
धृतराष्ट्र : - </speaker>पुत्र ! किमिति समाश्वासयामि ।
 
</p>
<p lang="sa"><speaker>
राजा - </speaker>अपराङ्मुखो युधि हत इति । भोस्तात ! शोकनिग्रहेण

क्रियतां ममानुग्रहः ।
 
</p>
<verse lang="sa">
त्वत्पादमात्रप्रणताप्रमौलिर्ज्वलन्तमप्यग्निमचिन्तयित्वा ।

येनैव मानेन समं प्रसूतस्तेनैव मानेन दिवं प्रयामि ॥ ४७ ॥
 
</verse>
<p lang="sa"><speaker>
धृतराष्ट्रः-
 
</speaker></p>
<p lang="sa">
वृद्धस्य मे जीवितनिःस्पृहस्य निसर्गसंमीलितलोचनस्य ।

धृतिं निगृह्यात्मनि संप्रवृत्तस्तीत्रस्समाक्रामति पुत्रशोकः ॥ ४८ ॥
</p>
<p><speaker>
बलदेवः - </speaker>भोः ! कष्टम् ।
 
</p>
<p lang="sa">
दुर्योधननिराशस्य नित्यास्तमितचक्षुषः ।
 

न शक्नोम्यत्रभवतः कर्तुमात्मनिवेदनम् ॥ ४९ ॥
</p>
<p><speaker>
राजा -</speaker> विज्ञापयाम्यत्रभवतीम् ।
 
</p>
<p lang="sa"><speaker>
गान्धारी - </speaker>भणाहि जाद ! ।<chaya> [ भण जात ! ]
 
</chaya></p>
<footnote mark="
. " lang="sa">कथं विक्लवो ।
 
१५
 
</footnote>
</page>