This page has been fully proofread once and needs a second look.

―i. 40. ]
 
प्रथमोऽङ्कः ।
 
<page>
<p lang="sa"><speaker>
वासुदेवः - </speaker>भोः सुयोधन ! ननु क्षिपसि माम् ।
</p>
<p><speaker>
दुर्योधनः- </speaker>आः, अभाष्यस्त्वम् ।
 
४५१
 
</p>
<p lang="sa">
अहमवधृतपाण्डरातपत्रो द्विजवरहस्तधृताम्बुसिक्तमूर्धा ।

अवनतनृपमण्डलानुयात्रैः सह कथयामि भवद्विधैर्न भाषे ॥३७॥
</p>
<p><speaker>
वासुदेवः - </speaker>न व्याहरति किल मां सुयोधनः । भोः !
 
</p>
<verse lang="sa">
शठ ! बान्धवनिःस्नेह ! काक ! केकर ! पिङ्गल ! ।

त्वदर्थान् कुरुवंशोऽयमचिरान्नाशमेष्यति ॥ ३८ ॥
</verse>
<p>
भो भो राजानः ! गच्छामस्तावत् ।
 
</p>
<p lang="sa"><speaker>
दुर्योधनः-</speaker> कथं यास्यति किल केशवः । दुःशासन ! दुर्भर्षण !

दुर्मुख ! दुर्बुद्धे ! दुष्टेश्वर ! दूतसमुदाचारमतिक्रान्तः केशवो बध्य-

ताम् । कथशक्ताः । दुःशासन ! न समर्थः खल्वसि ।
 
</p>
<verse lang="sa">
करितुरगनिहन्ता कंसन्ता स कृष्णः

पशुपकुलनिवासादानुजीव्यानभिज्ञः ।

हृतभुजबलवीर्यः पार्थिवानां समक्षं
 

स्ववचनकृतदोषो बध्यतामेष शीघ्रम् ॥ ३९ ॥
 
</verse>
<p lang="sa">
अयमशक्तः । मातुल ! बध्यतामयं केशवः ।
 
कथं पराङ्मुखः
 

पतति । भवतु, अहमेव पाशैर्बध्नामि । <stage>( उपसर्पति । )
 
</stage></p>
<p lang="sa"><speaker>
वासुदेवः - </speaker>कथं बद्धुकामो मां किल सुयोधनः । भवतु, सुयोधनस्य
 

सामर्थ्यं पश्यामि । <stage>( विश्वरूपमा स्थितः । )
 
</stage></p>
<p lang="sa"><speaker>
दुर्योधनः- </speaker>भो दूत !
 
</p>
<verse lang="sa">
सृजसि यदि समन्ताद् देवमायाः स्वमायाः
 

प्रहरसि यदि वा त्वं दुर्निवारैः सुराः ।
 

यगजवृषभाणां पातनाज्जातदर्पो
 

नरपतिगणमध्ये बध्यसे त्वं मयाद्य ॥ ४० ॥
 
११
 
</verse>
</page>