2026-01-20 04:18:08 by akprasad
This page has been fully proofread once and needs a second look.
दूतवाक्ये
[i. 31.
<p lang="sa"><stage>(प्रकाशम्) </stage>भोः सुयोधन ! किं न जानीषेऽर्जुनस्य बलपराक्रमम् ।
<p lang="sa"><speaker>दुर्योधनः- </speaker>न जाने ।
३
<p lang="sa"><speaker>वासुदेवः -</speaker> भो ! श्रूयतां,
<verse lang="sa">कैरातं वपुरास्थितः पशुपतिर्युद्
वह्नेः खाण्डवमश्नतः सुमहती वृष्टिः शरैश्छादिता ।
देवेन्द्रार्तिकरा निवातकवचा नीताः क्षयं लीलया
नन्वेकेन तदा विराटनगरे भीष्मादयो निर्जिताः ॥ ३२ ॥
<p lang="sa">अपिच, तवापि प्रत्यक्षमपरं कथयामि ।
<verse lang="sa">ननु त्वं चित्रसेनेन नीयमानो नभस्तलम् ।
विक्रोश
<p lang="sa">किं बहुना,
<verse lang="sa">दातुमर्हसि मद्वाक्याद् राज्यार्धं धृतराष्ट्रज !
अन्यथा सागरान्तां गां हरिष्यन्ति हि पाण्डवाः ॥ ३४ ॥
<p lang="sa"><speaker>दुर्योधनः-</speaker> कथं कथम् । हरिष्यन्ति हि पाण्डवाः ।
<p lang="sa">प्रहरति यदि युद्धे मारुतो भीमरूपी
प्रहरति यदि साक्षात् पार्थरूपेण शक्रः ।
परुषवचनदक्ष ! त्वद्वचोभिर्न दास्ये
तृणमपि पितृभुक्ते वीर्यगुप्ते स्वराज्ये ॥ ३५ ॥
<p lang="sa"><speaker>वासुदेवः-</speaker>भोः कुरुकुलकलङ्कभूत ! अयशोलुब्ध ! वयं किल तृणा-
न्तराभिभापकाः ।
३
<p lang="sa"><speaker>दुर्योधनः-</speaker> भो गोपालक ! तृणान्तराभिभा
<verse lang="sa">अवध्यां प्रमदां हत्वा हयं गोवृषमेव च ।
मल्लानपि सुनिर्लज्जो वक्तुमिच्छसि साधुभिः ॥ ३६ ॥
१०
</page>