2026-01-20 03:01:10 by akprasad
This page has been fully proofread once and needs a second look.
प्रथमोऽङ्कः ।
<p lang="sa"><speaker>वासुदेवः - </speaker>भो सुयोधन ! अलं बन्धुजने परुषमभिधातुम् ।
<verse>पुण्यसञ्चयसम्प्राप्तामधिगम्य नृपश्रियम् ।
व
वञ्चयेद् यः सुहृद्
<p lang="sa"><speaker>दुर्योधनः-
म्
<verse lang="sa">स्यालं तव गु
कथम
<p><speaker>वासुदेवः - </speaker>अलं तन्मद्दोषतो ज्ञातुम् ।
<verse lang="sa">कृत्वा पुत्रवियोगा
४४९
वृद्धं स्वपितरं ब
<p><speaker>दुर्योधनः- </speaker>सर्वथा वञ्चितस्त्वया कंसः । अलमात्मस्तवेन । न शौर्य
मेतत् । पश्य,
<verse lang="sa">जामातृनाशव्यसनाभित
पलायमान
<p><speaker>वासुदेवः - </speaker>भोः सुयोधन ! देशकालावस्थापेक्षितं खलु शौर्यं नया-
नुगामिनाम् । इह तिष्ठतु तावदस्मद्गतः परिहासः । स्वकार्य-
मनुष्ठीयताम् ।
<verse lang="sa">कर्तव्यो भ्रातृ
<error>सम्बधो</error><fix>संबन्धो</fix> बन्धुभिः श्रेयान् लोकयोरुभयोरपि ॥ २९॥
<p lang="sa"><speaker>दुर्योधन:-
<verse lang="sa">देवात्मजैर्मनुष्याणां कथं वा बन्धुता भवे
पिष्टपेषणमेतावत् पर्याप्तं
<p><speaker>वासुदेव: - </speaker><stage>( आत्मगतम् )
<verse lang="sa">प्रसाद्यमानः साम्नायं न स्वभावं विमुञ्चति ।
हन्त संक्षोभयाम्येनं वचोभिः परुषाक्षरैः ॥ ३१ ॥
</page>