This page has not been fully proofread.

―i. 12.1]
 
प्रथमोऽङ्कः ।
 
सत्यधर्मघृणायुक्तो द्यूतविभ्रष्टचेतनः ।
 
करोत्यपाङ्गविक्षेपैः शान्तामर्षं वृकोदरम् ॥ ८ ॥
 
एष इदानीमर्जुनः,
 
रोषाकुलाक्षः स्फुरिताधरोष्ठ
 
तृणाय मत्वा रिपुमण्डलं तन् ।
 
उत्सादयिष्यन्निव सर्वराज्ञः
 
शनैः समाकर्षति गाण्डिवज्याम् ॥ ९ ॥
 
एष युधिष्ठिरोऽर्जुनं निवारयति । एतौ नकुलसहदेवौ,
 
कृतपरिकरबन्धी चर्मनिस्त्रिंशहस्ती
परुषितमुखरागी स्पष्टष्टाधरोष्ठौ ।
विगतमरणशङ्कौ सत्वरं भ्रातरं मे
 
हरिमिव मृगपोती तेजसाभिप्रयातौ ॥ १० ।
 
एप युधिष्ठिरः कुमारावुपेत्य निवारयति -
 
-
 
नीचोऽहमेव विपरीतमतिः कथं वा
रोषं परित्यजतमद्य नयानयज्ञौ ।
द्यूताधिकार मवमानममृष्यमाणाः
सत्वाधिकेषु वचनीयपराक्रमाः स्युः ॥ ११ ॥
 
इति । एष गान्धारराजः,
 
अक्षान् क्षिपन् सकितवं प्रहसन् सगर्व
सङ्कोचयन्निव मुदं द्विषतां स्वकीय ।
स्वैरासनो द्रुपदराजसुतां रुदन्तीं
 
काक्षेण पश्यति लिखत्यभिखां नयज्ञः ॥ १२ ॥
 
४४५
 
एतावाचार्यपितामहौ तां दृष्ट्वा लज्जायमानौ पटान्तान्तर्हितमुखौं