This page has been fully proofread once and needs a second look.

४४२
 
दूतवाक्ये
 
<page>
<verse lang="sa">
श्यामो युवा सितदुकूलकृतोत्तरीयः

सच्च्छत्रचामरवरो रचिताङ्गरागः ।

श्रीमान् विभूषणमणिद्युतिरञ्जिताङ्गो

नक्षत्रमध्य इव पर्वगतः शशाङ्कः ॥ ३ ॥
</verse>
<p><stage>
( ततः प्रविशति यथानिर्दिष्टो दुर्योधनः । )
</stage></p>
<verse><speaker>
दुर्योधनः- </speaker>उद्भूतरोषमिव मे हृदयं सहर्षं
 

प्राप्तं रणोत्सवमिमं सहसा विचिन्त्य ।

इच्छामि पाण्डवबले वरणारणाना-
 

मुत्कृत्तदन्तमुसलानि मुखानि कर्तुम् ॥ ४ ॥
 
[ i. 3. -
 
</verse>
<p lang="sa"><speaker>
काञ्चुकीयः- </speaker>जयतु महाराजः । महाराजशासनात् समानीतं सर्व-

राजमण्डलम् ।
 
</p>
<p lang="sa"><speaker>
दुर्योधनः–</speaker>सम्यक् कृतम् । प्रविश त्वमवरोधनम् ।
 
</p>
<p lang="sa"><speaker>
कान्चुकीयः- </speaker>यदाज्ञापयति महाराजः ।<stage> (निष्क्रान्तः । )
 
</stage></p>
<p lang="sa"><speaker>
दुर्योधनः- </speaker>आर्यौ वैकर्णवर्षदेवौ! उच्यताम् --अस्ति ममैकादशाक्षी-
षौ-
हिणीबलसमुदयः । अस्य कः सेनापतिर्भवितुमर्हति । किं किमाह-

तुर्भवन्ती -- महान खल्वयमर्थः । मन्त्रयित्वा वक्तव्यमिति ।

सदृशमेतत् । तदागम्यतां मन्त्रशालामेव प्रविशामः । आचार्य

अभिवादये । प्रविशतु भवान् मन्त्रशालाम् । पितामह ! अभिवा-

दये । प्रविशतु भवान् मन्त्रशालाम् । मातुल ! अभिवादये ।

प्रविशतु भवान् मन्त्रशालाम् । आर्यौ वैकर्णवर्षदेवौ! प्रविशतां
१२

भवन्तौ । भो भोः सर्वक्षत्रियाः ! स्वैरं प्रविशन्तु भवन्तः । वयस्य !

कर्ण ! प्रविशामस्तावत् ।
 
</p>
<p lang="sa"><stage>
(प्रविश्य)
 
१५
</stage></p>
<p lang="sa" merge-next="true">
आचार्य ! एतत् कूर्मासनम्, आस्यताम् । पितामह ! एतत् सिंहा-

सनम्, आस्यताम् । मातुल ! एतच्चर्मासनम्, आस्यताम् । आ
 

 
र्यौ</p>
</page>