श्रीतुरीयाषोडशीश्रीराजराजेश्वरीकवचम्A machine-readable editionArun PrasadArun PrasadCreation of machine-readable version.Ambuda (https://ambuda.org)
Distributed by Ambuda under a Creative Commons CC0 1.0 Universal Licence (public domain)
2026-05-10This text has been created by direct export from Ambuda's proofing environment.स्तोत्रार्णवःV. Chandrasekaran, M.A., L.T.Government Oriental Manuscripts LibraryMadras1961
Ambuda is an online library of Sanskrit literature.
Normalization of whitespace around dandas and other punctuation marks.
१७. ॥ अथ श्रीतुरीयाषोडशीश्रीराजराजेश्वरीकवचम् ॥कैलासशिखरे रम्ये देवदेवं जगद्गुरुम् ।शङ्करं परिपप्रच्छ कुमारः शिखिवाहनः ॥ १ ॥श्रीस्कन्द उवाच—जनक श्रीगुरो देव पुत्रवात्सल्यवर्धन ।कवचं षोडशाक्षर्या वद मे परमेश्वर ॥ २ ॥श्रीईश्वर उवाच—शृणु पुत्र महाभाग कवचं मन्त्रविग्रहम् ।गोप्याद्गोप्यतरं गोप्यं गुह्याद्गुह्यतरं महत् ॥ ३ ॥तव स्नेहात् प्रवक्ष्यामि नाख्यातं यस्य कस्यचित् ।ब्रह्मेशविष्णुशक्रेभ्यो मया यत् कथितं पुरा ॥ ४ ॥देवाग्रे नैव दैत्याग्रे न शौनकगुणाग्रके ।तव भक्त्या सु कवचं गोप्यं कर्तुं न शक्यते ॥ ५ ॥एकादशमहाविद्या सवर्णा सद्गुणान्विता ।सर्वशक्तिप्रधाना हि कवचं मन्मुखोदितम् ॥ ६ ॥गणेशश्च रविर्विष्णुः शिवशक्तिश्च भैरवः ।पञ्चतत्त्वादिसर्वेषां वामावर्तेन तुष्यताम् ॥ ७ ॥ऊर्ध्वाम्नायं महामन्त्रं कवचं निर्मितं मया ।त्रैलोक्यविजयं दिव्यं तुरीयं कवचं शुभम् ॥ ८ ॥श्रीस्कन्द उवाच—कवचं परमं देव्याः श्रोतुमिच्छाम्यहं प्रभो ।यत्सूचितं त्वया पूर्वं धर्मकामार्थमोक्षदम् ॥ ९ ॥तद्विनाराधनं नास्ति जपं ध्यानादिकर्मणि ।तस्याश्च कवचं यस्मात् तस्मात्तद्वद मे प्रभो ॥ १० ॥श्री ईश्वर उवाच---शृणु पुत्र महाप्राज्ञ रहस्यातिरहस्यकम् ।तुरीयं कवचं दिव्यं सर्वमन्त्रमयं शुभम् ॥ ११ ॥न पुत्राय न शिष्याय न भक्ताय कदाचन ।सपुत्रशिष्यभक्ताय कवचं यत् प्रकाशयेत्?॥ १२ ॥पूजान्ते तु जपात् पूर्वं कवचं समुदीरयेत् ।अस्य श्रीकवचस्यास्य ऋषिरानन्दभैरवः ॥ १३ ॥श्रीविद्या देवता च्छन्दो गायत्री रुचिवृत्तिकम् ।रामा बीजं पराशक्तिर्वाग्भवं कीलकं स्मृतम् ॥ १४ ॥मम सर्वार्थसिद्ध्यर्थे जपे तु विनियोगतः ।अङ्गुष्ठाग्रे वाग्भवं च हृल्लेखा तर्जनी न्यसेत् ॥ १५ ॥लक्ष्मीबीजं मध्यमायामङ्गिराऽनामिका तथा ।परा बीजं कनिष्ठायां लक्ष्मीं करतले न्यसेत् ॥ १६ ॥हृदये वाग्भवं न्यस्यात् परां शिरसि च न्यसेत् ।लक्ष्मीबीजं शिखायां च सर्वाङ्गे वाग्भवं न्यसेत् ॥ १७ ॥हृल्लेखं नेत्रयोर्न्यस्यात् अस्त्रं तु कमलां न्यसेत् ।भूर्भुवःस्वेति मनुना दिग्बन्धनमथाचरेत् ॥ १८ ॥ध्यानं तस्य प्रवक्ष्यामि धर्मकामार्थमोक्षदम् ।न्यासध्यानादिकं सर्वं कृत्वा तु कवचं पठेत् ॥ १९ ॥क्षीरसागरमन्मध्येमध्यस्थेरत्नद्वीपे मनोहरे ।रत्नसिंहासने दिव्ये तत्र देवीं विचिन्तयेत् ॥ २० ॥कोटिसूर्यप्रतीकाशां चन्द्रकोटिनिभाननाम् ।दाडिमीपुष्पसंकाशां कुंकुमोदरसन्निभाम् ॥ २१ ॥जपाकुसुमसंकाशां त्रिणेत्रां च चतुर्भुजाम् ।पाशाङ्कुशधरां रम्यामिक्षुचापरान्विताम् ॥ २२ ॥कर्पूरशकलोन्मिश्रताम्बूलापूरिताननाम् ।सर्वशृङ्गारवेषाढ्यां सर्वावयवशोभिनीम् ॥ २३ ॥सर्वायुधसमायुक्तां प्रसन्नवदनेक्षणाम् ।सपरीवारसावर्णां सर्वोपचारपूजिताम् ॥ २४ ॥एवं ध्यायेत्ततो वीर कवचं सर्वकामदम् ।आवर्तयेत् स्वदेहे तु सर्वरक्षाकरं शुभम् ॥ २५ ॥शिखायां मेह्लौःहलौपातुरहौसहौमे चक्ररन्ध्रके ।वामदक्षिणभागे च ह्लौ पातु मां सर्वदा ॥सर्वदा ह्रौ च मां पातु वामदक्षिणभागयोः॥ २६ ॥ऐं ह्रीं श्रीं सर्वदा पातु षोडशी सुन्दरी परा ।श्रीं ह्रीं क्लीं सर्वदा पातु ऐं सौं ओं पातु मे सदा ॥ २७ ॥ह्रीं श्रीं ऐं पातु सर्वत्र क्नौं रं लं ह्रीं सदा मम ।क्लीं हसकहल ह्रीं पातु सदा सौः क्लीं मम?॥ २८ ॥सौ ऐं क्लीं ह्री श्रिया पातु सबीजा षोडशाक्षरी ।आपादमस्तकं पातु महात्रिपुरसुन्दरी ॥ २९ ॥श्रीजयन्ती मस्तके मां पातु नित्यं विभूतये ।ह्रीं मङ्गला सदा नेत्रे पातु सर्वार्थसिद्धये ॥ ३० ॥क्लीं कालिका कर्णयुग्मं पातु सर्वशुभावहा ।ऐं भारती घ्राणयुग्मं पातु सर्वजयाप्तये ॥ ३१ ॥सौः कराली मुखं पातु सर्वलोकवशाप्तये ।ऐं शारदा सदा वाचं पातु साहित्यसिद्धये ॥ ३२ ॥ओं कपालिनि मे कर्णौ पातु सद्गानसिद्धये ।ह्रीं दुर्गासहिता पातु स्कन्धदेशौ सदा मम ॥ ३३ ॥श्रीं क्षमासहिता पातु हृदयं मम सर्वदा ।ककारसहिता धात्री पार्श्वयुग्मं सदावतु ॥ ३४ ॥एकारसहिता स्वाहा पातु मे जठरं सदा ।ईकारसहिता नाभिं स्वधा मां सर्वदावतु ॥ ३५ ॥लकारसहिता ब्राह्मी पृष्ठदेशं सदावतु ।ह्रींकारसहमाहेशी कटिं पातु सदा मम ॥ ३६ ॥हकारसहिता गुह्यं कौमारी पातु सर्वदा ।सकारसहिता पातु वैष्णवी गुददेशकम् ॥ ३७ ॥ककारयुक्ता वाराही ह्यरुयुग्मं सदावतु ।हकारसहिता जानुयुग्मं माहेन्द्रि मेऽवतु ॥ ३८ ॥लकारयुक्ता चामुण्डा जङ्घायुग्मं सदावतु ।ह्रींकारसहिता गुल्फयुग्मं लक्ष्मीः सदावतु ॥ ३९ ॥सकारयुक्ता मे पादयुग्मेऽव्यात् शिवदूतिका ।ककारसहिता प्राच्यां चण्डा रक्षतु सर्वदा ॥ ४० ॥लकारसहिताग्नेय्यां प्रचण्डा सर्वदावतु ।ह्रींकारसहिता पातु दक्षिणे चण्डनायिका ॥ ४१ ॥सौःकारसहिता चण्डवेगिनी नैर्ऋतेऽवतु ।ऐंकारसंयुता चण्डप्रकाशा पातु पश्चिमे ॥ ४२ ॥क्लींकारसहिता पातु चण्डिका वायुगोचरे ।ह्रींकारसहिता पातु चामुण्डा चोत्तरे मम ॥ ४३ ॥श्रीकारसहिता रौद्री पायादैशान्यके मम ।ऊर्ध्वं ब्रह्माणि मे रक्षेत् षोडशी सह सर्वदा ॥ ४४ ॥अवस्थाद्वैष्णवी रक्षेत् पुनः षोडशिसंयुता ।सर्वाङ्गं सर्वदा पातु सहिता भुवनेश्वरी ॥ ४५ ॥जले दावानलेऽरण्ये महोत्पाते च सागरे ।दिवारात्रौ च मे रक्षेत देवी तारत्रयी मम ॥ ४६ ॥इदं तुरीयासहितं पोडशाक्षरिकात्मकम् ।अभेद्यं कवचं त्वेदं मन्त्रबीजसमन्वितम् ॥ ४७ ॥योगिनीचक्रसहितं तव प्रीत्या प्रकाशितम् ।धारयस्व मया दत्तं गोपनीयं सुपुत्रक ॥ ४८ ॥न पुत्राय न शिष्याय बन्धुभ्यो न प्रकाशयेत् ।इदं त्रिपुरसुन्दर्यास्तुरीयं कवचं शुभम् ॥ ४९ ॥गोपनीयं प्रयत्नेन मन्त्रवर्णक्रमोदितम् ।प्रातरारभ्य सायान्तं कर्म वेदान्तमौक्तिकम् ॥ ५० ॥तत् फलं समवाप्नोति तुरीयकवचव्रतम् ।दशधा मातृकान्यासं लघुषोढा ततः परम् ॥ ५१ ॥शक्तिन्यासं महापोढां कृत्वा बाह्यान्तरं न्यसेत् ।श्रीविद्यायां महान्यासं क्रमात् सावर्णतां गतम् ॥ ५२ ॥पूजान्ते यत् फलं प्राप्तं तत् फलं कवचव्रते ।सवत्सां दुग्धसहितां साधकः कामधेनुवत् ॥ ५३ ॥त्रैलोक्यविजयायेदं कवचं परमाद्भुतम् ।यथा चिन्तामणौ पुत्र मनसा परिकल्पिते ॥ ५४ ॥तत् सर्वं लभते शीघ्रं मम वाक्यान्न संशयः ।सायुरारोग्यमैश्वर्यं सदा सम्पत्प्रवर्धनम् ॥ ५५ ॥कवचस्य प्रभावेण त्रैलोक्ये विजयी भवेत् ।अदीक्षिताय नो देयं श्रद्धाविरहितात्मने ॥ ५६ ॥नाख्येयं यस्य कस्यापि कृतघ्नायाततायिने ।शान्ताय गुरुभेक्ताय देयं शुद्धाय साधवे ॥ ५७ ॥अज्ञात्वा कवचं चेदं यो जपेत् परदेवताम् ।यद्यत् पुराद्यादिशतं यथेन्दुश्च तयो रविः(?)॥ ५८ ॥स एव च गुरुः साक्षात् कवचं यस्तु पुत्रक ।त्रिसन्ध्यं च पठेन्नित्यमिदं कवचमुत्तमम् ॥ ५९ ॥निशार्धे जपकाले वा प्रत्यहं यन्त्रमग्रतः ।सदा भवति तस्याग्रे पश्चाद्धावति धेनुवत् ॥ ६० ॥जगद्वश्यं भवेच्छीघ्रं नात्र कार्या विचारणा ।वेदी पुत्रो भवेच्छान्ते त्वं सदा मम सुव्रत(?)॥ ६१ ॥सप्तकोटिमहामन्त्राः सवर्णाः सगुणान्विताः ।सर्वे प्रसन्नतां यान्ति सत्यं सत्यं न संशयः ॥ ६२ ॥इति ते कथितं दिव्यं सगुणे भजनक्रमम् ।निर्गुणं परमं वक्ष्ये तुरीयं कवचं शृणु ॥ ६३ ॥येन विज्ञातमात्रेण पारम्पर्यं च लभ्यते ।यथा च विमलं तोयं तपन्तीं तारयत्यपि ॥ ६४ ॥कवचस्यास्य माहात्म्यं वर्णितुं नैव शक्यते ।मूलादिब्रह्मरन्धान्तं श्रीचक्रं समुदीरयेत् ॥ ६५ ॥परिचाराच्च नः सर्वं सर्वावरणसंयुतम् ।आदिमध्यान्तकं सर्वं पश्चमं पञ्चमं भवेत्(?)॥ ६६ ॥देहमध्ये च सर्वस्वं श्रीचक्रं चिन्तयेत् सुत ।पञ्चविंशतितत्त्वं च सुतलं तलमेव च ॥ ६७ ॥गभस्तिमानपातालं सप्तमं च रसातलम् ।भूर्भुवःस्वर्लोकमतो महल्लोकजनस्तथा ॥ ६८ ॥तपश्च सत्यलोकच भुवनानि चतुर्दश ।सर्वं श्रीभुवनं चैव निराकारं विचिन्तयेत् ॥ ६९ ॥मानसे पूजयेत् ध्यायेद्ज्योतीरूपं सुचिन्मयम् ।कवचं प्रजपेद्वत्स राजराजेश्वरो भवेत् ॥ ७० ॥इति परमरहस्यं सर्वमन्त्रार्थसारंभजति परमभक्त्या निश्चलं निर्मलत्वम् ।विलसति भुवि मध्ये पुत्रपौत्राभिवृद्धिंधनसकलसमृद्धिं भोगमोक्षप्रदं च ॥ ७१ ॥॥ इति श्रीचूडामणौ श्रीशिवस्कन्दसर्गपादे त्रैलोक्यविजयाभेद्यं नाम
श्रीतुरीयाषोडशीश्रीराजराजेश्वरीमहात्रिपुरसुन्दरीकवचं
सम्पूर्णम् ॥